Een museum over prostitutie in een voormalig bordeel aan de Oudezijds Achterburgwal, opgebouwd rond twaalf opgenomen verhalen van een sekswerker die vertelt hoe het werk er echt aan toegaat. Vijfenveertig minuten, zestien jaar en ouder, open tot een uur ’s nachts, vanaf €14,50. Het is de enige plek op de Wallen die de buurt uitlegt in plaats van verkoopt.
Wat Red Light Secrets is
Het zit in een zeventiende-eeuws grachtenpand dat tot de komst van het museum als bordeel werkte, en de kamers zijn ruwweg gelaten zoals ze waren: het raam, het kleine kamertje erachter, het bed, de alarmknop. Het verhaal wordt gedragen door een verteller die Inga heet, een samengesteld personage op basis van interviews met vrouwen die in de buurt werken, van wie twaalf opnames door het bezoek heen lopen.
Die keuze is wat het laat werken. Door de Wallen lopen jaarlijks miljoenen mensen die naar de ramen kijken en er niets van leren, en dit is het enige pand dat de vragen beantwoordt die ze werkelijk hebben: wat kost het huren van een raam, wie zijn de klanten, wat gebeurt er als het misgaat, wat mag wel en wat niet. Sekswerk is in Nederland sinds 2000 legaal en raambordelen zijn vergunde bedrijven; buiten Nederland weet vrijwel niemand hoe dat stelsel in elkaar zit.
| Red Light Secrets | |
|---|---|
| Adres | Oudezijds Achterburgwal 60, 1012 DP Amsterdam |
| Openingstijden | Dagelijks 11:00–01:00. Laatste toegang om middernacht |
| Prijs | Vanaf €14,50 |
| Beoordeling | 4,2 uit 5, uit ruim 250 beoordelingen |
| Minimumleeftijd | 16 jaar |
| Hoe lang | Ongeveer 45 minuten |
| De audio | Twaalf opgenomen verhalen, inbegrepen |
| Toegankelijkheid | Niet rolstoeltoegankelijk — een monumentaal grachtenpand met smalle gangen en steile trappen. Er staan overal stoelen |
| Bereikbaarheid | Vijf minuten vanaf Centraal, midden op de Wallen |
Bekijk de beschikbaarheid en boek Red Light Secrets
Wat je binnen ziet
- De raamkamer — je mag achter het glas gaan zitten en naar de straat kijken, wat de verhouding omdraait en het meest doeltreffende onderdeel van het gebouw is.
- De werkkamer — klein, functioneel, met de alarmknop naast het bed. Er wordt niets uitvergroot; het gaat er juist om hoe gewoon en hoe zakelijk het is.
- De opnames van Inga — twaalf verhalen over geld, klanten, veiligheid, familie, en waarom vrouwen beginnen en stoppen.
- De regels — het vergunningenstelsel, de huur van een raam, de gezondheidsafspraken, wat de politie wel en niet doet, en het verschil tussen legaal raamwerk en mensenhandel.
- De geschiedenis — hoe de buurt hier is ontstaan, en hoe de houding van de stad is verschoven van gedogen naar reguleren naar de huidige poging om het gebied te verplaatsen.
- De SM-kamer en de biechtmuur — de twee onderdelen die er voor het vermaak zitten, en waarover de recensies verdeeld zijn.
Is het de moeite waard?
Loop je toch over de Wallen — en dat doet vrijwel elke bezoeker — dan is vijfenveertig minuten en €14,50 uitgeven om te begrijpen waar je naar kijkt een goede ruil. Het verandert hoe de rest van die wandeling voelt.
Het is een klein museum en per vierkante meter is het ticket niet goedkoop, en daar komt het meeste van die 4,2 vandaan. Sommige bezoekers komen bovendien binnen op zoek naar iets opwindends en treffen een tamelijk nuchtere tentoonstelling. Dat is het museum dat zijn werk doet, niet dat het faalt.
Eén ding is goed om te weten: dit is een commercieel museum en geen belangenorganisatie, en het presenteert het Nederlandse model grotendeels op eigen voorwaarden. Het is eerlijk over gevaar en stigma, minder over de discussie of legalisering heeft gewerkt. Lees het als één goed geïnformeerd perspectief, niet als het laatste woord.
Praktisch
- Zestien jaar en ouder, en daar wordt op gecontroleerd.
- Open tot een uur ’s nachts, waarmee het een van de weinige dingen is die je laat op de avond nog kunt doen in het centrum.
- Het pand heeft steile trappen en smalle gangen en kan geen rolstoelen ontvangen. Op elke verdieping staan stoelen.
- Vijfenveertig minuten is het hele bezoek. Combineer het met de Oude Kerk, twee minuten verderop, voor de andere helft van de geschiedenis van deze buurt.
- Fotografeer buiten geen ramen en geen vrouwen. Binnen in het museum mag fotograferen wel.
- Onze gids over de Wallen behandelt de regels en de omgangsvormen voor de straten eromheen.
Veelgestelde vragen
Vanaf €14,50 per persoon, inclusief de twaalf opgenomen verhalen die door het museum heen lopen.
Zestien jaar. Daar wordt aan de deur op gecontroleerd.
Ongeveer 45 minuten. Het is een klein museum in één grachtenpand.
Dagelijks van 11:00 tot 01:00 uur, met de laatste toegang om middernacht — een van de weinige musea in Amsterdam die ’s nachts open zijn.
Nee. Het is een nuchtere tentoonstelling over de werkomstandigheden, de wet en de economie van raamprostitutie, verteld via opgenomen verhalen. Wie iets opwindends verwacht, is degene die teleurgesteld naar buiten loopt.
Ja. Sekswerk is in Nederland sinds 2000 legaal en raambordelen zijn vergunde bedrijven. Het museum legt uit hoe de vergunningen, de huren en de gezondheids- en veiligheidsafspraken werken.
